جان   به  فدای   خم  ابروی    دوست
بود و   نبودم   همه   از   بود   اوست
 
عشق  که  در  نقطه ی  پرگار  اوست
کمتر   از آنم   که  کنم وصف  دوست
 
آنکه  به یک  مو  همه را  نقش بست
روز و شب  از  طره ی  او گفتگوست
 
قطره ی  اشگی  که ز چشمش  چکید
مستی   عالم   همه   از آن  سبوست
 
چون   که  مرا   نیست    ز خود  آبرو
چشم  تر    دوست     مرا     آبروست
 
چهره  چو   در  جام  نهان  کرده  وی
بوسه  از آن  می  به  لبم   آرزوست
 
در عجبم   او  به   تماشای   کیست ؟
آینه    را    آینه     در    جستجوست
 
جلیل چرخی (پاييز)